De Hoge Veluwe

De Hoge Veluwe

Al een tijdje wilden we nog eens naar de Hoge Veluwe gaan, enkele jaren geleden zijn we er al eens geweest. Maar omwille van de mooie herfstkleuren leek het ons nu een ideaal moment. Het is ongeveer een tweetal uurtjes rijden tot aan het nationale park ‘De Hoge Veluwe‘, dus iets langer langer rijden dan de Hoge Venen waar je het gebied toch wel wat mee kan vergelijken. Enkel moet je er rekening mee houden dat je inkom moet betalen om in het gebied te mogen wandelen ( 8,80€ per persoon ), ook betaal je nog 3€ voor de parking. Wij parkeerden de auto aan de hoofdingang van Otterlo, indien je de wagen wilt meenemen in het nationale park, dien je hier een dagkaart voor te nemen van 6,25€. Misschien resulteert dit dat de ongewenste gasten buiten blijven. En zo sponsor je het nationale park ook nog eens. Wel waren wij niet zeker of je als wandelaar nog buiten geraakt na de openingsuren. Wij hebben er voor gezorgd dat we om kwart voor zes ten laatste terug aan de ingang waren. In grote lijnen hebben we de lange afstandswandeling ‘toevallige ontmoetingen’ in tegen wijzers in gewandeld. Al van in het begin wandelen we het feeërieke bos in, met smalle wandelpaadjes. Het zon die door de bomen schijnt maakt het plaatje compleet. Eens we uit het bos komen wandelen we een tijdje langs een heide, jammer genoeg zijn ze hier redelijk wat bomen aan het kappen. Eens we bij het gebied ‘de nieuwe plijmen’ aankomen zijn, volgen we niet de officiële route maar wandelen we verder door het bos om zo de boskap te vermijden. En spijt hebben we er niet van. De herfstkleuren zijn talrijk aanwezig in het bos, even later wandelen we langs een prachtige heide. De mist en de zon maken hier een feeëriek beeld van. Na een tijdje zitten we terug op de officiële route, nu maken we een kleine lus door het jeneverbessen bos. Wanneer we het jeneverbessen bos verlaten, wandelen we nog even door een dennenbos, alvorens we een hele tijd langs de heide vlakte ‘Oud-reemsterzand’ wandelen. Onderweg passeren we ook nog de duinen ‘De Pollen’, eens we deze duinen gepasseerd zijn wandelen we even door het bos ‘De Plijmen’. Wanneer we het bos terug verlaten, steken we één van de weinige wegen de ‘Wildbaanweg’ over. Vanaf nu volgen we een tijdje de rand van het ‘Pampelse zand’ totdat we het ‘Deelense Veld’ bereiken. Al vrij snel maken we een kleine omweg naar het meertje ‘Deelense Was’, de reflectie op het water van de omliggende bomen is prachtig! Hierna volgen we de rand van de heide verder tot aan de kruising met de dreef doorheen het ‘Bunterbos’ en ‘Hertenbos’. We kiezen voor deze dreef in plaats van de officiële route omwille van herfstkleuren en het tijdsgebrek. Vanwege het mooie lichtspel zijn we deze morgen blijkbaar de tijd uit het oog verloren. 🙂 We wandelen nu zo als in een rechte lijn naar het meer bij het jachthuis St. Hubertus. Voor de eerste keer zien we meer dan twee wandelaars tegelijk rondlopen. Het is hier dan ook behoorlijk druk in vergelijking met de rest van de dag. We maken ons hier dan ook vlug uit te voeten en wandelen verder naar de heide vlakte ‘Otterlose Zand’. Vanaf hier komen we geen enkele wandelaar meer tegen. We volgen een hele tijd de rand van de heide vlakte. Bij het einde van de vlakte wachten we op de zonsondergang. Deze bleek achteraf niet zo spectaculair… maar de opkomende mist zorgde dan weer wel voor een speciale sfeer. Eens de zon onder is wandelen we nog een kwartiertje tot aan de auto. Net op tijd voor het park zijn deuren sluit.

[vimeo 144772076 w=750 h=422]

Hier kan je de gps track downloaden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar